Springfield

si guilly, alter ego ko sa springfield

pag nakakapanood ako ng the simpsons, hindi pwedeng hindi ko maalala 'yung isang byernes na bumaha sa amin nung grade 2 ako. tumirik yung kakaragkarag na kotseng minamaneho ng nanay ko kaya pinasundo niya ako sa pinsan ko. at bilang malilimutin, nasa bahay na kami nung napansin kong naiwan ko pala sa parking lot yung bag ko. kaya bukod sa pag-tow sa kotse, na-hassle din ang mga magulang ko para balikan ang naiwan kong bag sa school. at habang nagaganap ang patung-patong na kamalasan na iyun, prenteng-prente akong nanonood ng mga noo'y isa sa mga unang episode ng the simpsons. lampas 15 taon na palang nung nangyari yun. ngayon ko lang din na-realize na antagal pala bago nagkaroon ng movie version ang paborito kong cartoon--17 years. pero magkagayunman, hindi pa rin tumatanda sina bart at lisa, hindi pa rin nagdidivorce sina marge at homer, at di pa rin nakakapagsalita si maggie ( at may subo pa ring pacifier si maggie. pero antabayanan ang first word niya sa history ng the simpsons).

di naman nasayang ang paglalakad ko sa ulan papunta sa community cinema (hehehe) sa may amin para manood ng the simpsons movie. wala pa ring nagbago, andun pa rin yung biting sarcasm at pagtalakay sa mga nagbabagang isyu sa amerika (nagawa ko pa ngang i-connect sa anti-terror bill ang pakahulugan sa pelikula, hehehe). and i must say, i really love it. at mabuti na nga lang mag-isa lang ako sa row, kasi iyak lang ako nang iyak sa kakatawa at sa nostalgia.

eto, ang isang glowing review ni peter bradshaw ng the guardian. at eto naman ang isa pang blogentry tungkol sa pelikula.

manananggal terrorizes manila*

photo courtesy of arkibongbayan.org

di pa nakuntento sa higit na 800 biktima ng extrajudicial killings, mas kahindikhindik pang mga halimaw ang pakakawalan ni gloria. sa isang banda ay kinukundena raw niya diumano ang mga pamamaslang, ngunit susog niya sa kabilang kamay ang hsa, na hindi lamang ang mga militante ang maaaring targetin kundi ang mga simpleng sibilyan. at sabi pa niya, "we do not fight terror with terror," bilang pagtanggi na maaring maghasik ng terorismo ang estado-- na sa katotohanan, ito ang pinakamabangis na porma ng terorismo.

lahat ng ito ayon sa sa kumpas ng pandaigdigang gera ng amerika laban sa terorismo ayon sa kanilang pakahulugan. sa pustura at pananalita pa lamang ni gloria, di maikakaila ang wangis ng pasismo. sa kabila ng mga ibinabandilang kaginhawang hatid ng mga impastratuktura ng super regions ay ang walang kapararaang pandarahas sa mga aktibista at maging sa mga pangkaraniwang mamamayan na sa tingin niya sagabal sa kanyang vision, "anyone [who] gets in the way of the national interest and tries to block the national vision. From where I sit, I can tell you, a President is always as strong as she wants to be." so marcosian. di na katakataka kung isa sa mga pumapalakpak sa session hall ay si imelda marcos.

--

ito na ang ikalawang sona na hindi ako sumama sa rali. magmula noong freshman ako sa diliman, hindi ako nagmimintis sa pagtambay sa harap ng ever gotesco. naisip ko rin namang dumaan kanina sa commonwealth pero di ko nagawa. antagal ko na ring di naaarawan.

---
*pasintabi kay jessica zafra

Mystery White Boy

My, oh my! Jeff Buckley biopic is in the works. Read article here. And here. And here.